Is trimmen onnatuurlijk?
Wandelend met een Poedel of Maltezer wordt veelvuldig de opmerking gehoord dat het uiterlijk van de hond op een onnatuurlijke manier bewerkt is. Men vindt het dier zielig en voor gek lopen. In hoeverre zijn deze opmerkingen terecht?
Poedel = wolf
Van oorsprong stammen al onze honden af van de wolf, Ook de Poedel en de Maltezer. Dat ze er niet meer op lijken hebben wij mensen in al onze wijsheid veroorzaakt. Al honderden jaren werden de diverse wolven afstammelingen geselecteerd op hun werkeigenschappen. Sommigen leerden hoeden van schapen en koeien, anderen hielpen bij het waken over hof en haard. Niet alleen hun gedrag werd naar onze eisen veranderd, ook het uiterlijk kon "beter" vonden wij. Grote langharige witte honden bij de kudden op de bergen, zwarte kortharige honden voor de bewaking. Schaapshonden gingen qua beharing op schapen lijken en de honden die veel in het water werkten kregen ook een "aangepaste" jas. Kleuren, verschillende vachtstructuren, het kon (en kan) niet op. Dat de wolf een jas heeft die voor alle weersomstandigheden geschikt is, daar stapten we overheen.
De terrierachtige honden die als hulp bij het bestrijden van vossen en dassen werkten kregen een harde draadachtige vacht, dit beschermde hen tegen struiken en uitsteeksels in de burchten van hun prooi. De poedelachtigen die veelvuldig te water moesten als apporteur, werden al lang geleden getrimd. De achterhand werd kort geschoren om hen meer stroomlijning en kracht in het water te geven en de voorhand bleef behaard ter bescherming van hart en longen. De herders werden voorzien van een flinke kraag opdat zijn in het gevecht ter verdediging van de kudde, met hun voorvader wolf, niet teveel schade op zouden lopen. Zo had iedere vachtstructuur zijn "functie".
Toen de werkeigenschappen nog nummer 1 stonden op het lijstje van de fokkers viel het met de hoeveelheid haar wel mee. De extreme vachten zijn van de laatste 100 jaar. Veel honden verloren hun oorspronkelijke taak en de "schoonheid" van een ras kwam voorop te staan. Raspunten werden opgesteld en deze criteria gingen meestal niet over de werkeigenschappen maar over het uiterlijk van de rassen. Schoonheid gaat meestal gepaard met veel haar (miss World heeft ook vaak mooi lang haar) in ons menselijk denken. Ook de honden is dit niet bespaard gebleven, de werkende Old English Sheepdog (Bobtail) van 100 jaar geleden zag er toch iets anders uit dan het huidige exemplaar wat we tegenwoordig op straat en de shows tegenkomen. Voor de "werker" was het ook geen enkel probleem om 1x per jaar tezamen met de schapen geschoren te worden. De schapen worden tegenwoordig al 2x per jaar geschoren en zo vergen ook onze huidige rassen veel meer onderhoud.
Huiskamer
Met het verliezen van zijn "werk" kreeg de hond ook een andere functie namelijk die van gezelschapsdier. De meeste honden leven met ons in het gezin en in huis. Ook daardoor worden andere eisen aan de vachten gesteld. De hond moet schoon en fris ruiken en zijn verhaarperiode zo min mogelijk overlast op kleed en bank veroorzaken. Allemaal redenen om de vachtverzorging niet aan de natuur over te laten maar die zelf ter hand te nemen. Tevens hebben bijvoorbeeld oren en nagels van onze huishonden extra zorg nodig. De oren zijn vaak overvuld met haar wat weer nare ontstekingen kan veroorzaken, dit overtollige, nutteloze, haar moet er uit geplukt worden. Doordat onze honden naar verhouding weinig lopen op een harde ondergrond (en er in de fokkerij niet altijd op de voetstand gelet wordt bij harige rassen) kunnen de nagels te ver doorgroeien. Te lange nagels kunnen afscheuren en een verkeerde voetstand veroorzaken of bevorderen.
Verantwoording
Door de hond in ons leven en huis te halen hebben we dus niet alleen de taak op ons genomen om hem geestelijk bezig te houden en stimuleren (spel en training), te voeden (welke voeding is het beste voor mijn hond) maar ook te zorgen voor een optimale vachtverzorging. De hond heeft niet gevraagd om zijn, soms extreme, jas en moet daar dus ook geen last van hebben. Dat het daar wel eens aan schort zal menig hondentrimmer en dierenarts kunnen beamen. Zwaar verviltte vachten, extreem lange nagels en stinkende oren zijn helaas geen uitzondering. Toch zijn al deze mensen enthousiast aan hun hond begonnen. Vachtverzorging is dus moeilijker dan het lijkt.
Materiaal keuze
Vaak wordt gedacht dat het borstelen van een hond even eenvoudig is als het borstelen van ons eigen haar. Onze haarstructuur is echter veelal niet te vergelijken met die van een hond. Neem alleen al het feit dat wij een vachtje op ons hoofd en de hond die overal heeft. Ook op plaatsen waar wij er niet zo gauw aan denken, tussen tenen, achter de oren en ellebogen kan een hond dus klitvorming krijgen. Een klit is pijnlijk voor een hond. Doordat het haar in elkaar draait gaat het aan de huid trekken, door deze ervaring kan de hond zelf proberen de klit, met zijn tanden of door krabben, te verwijderen en kan daardoor zelfs zijn huid beschadigen. Met goed materiaal kan dit voorkomen worden. Als stelregel kan genomen worden; hoe dikker en langer de vacht, hoe grover de kam die gebruikt moet worden. Een kam met lange tanden die ver uit elkaar geplaatst zijn kan veel hondenleed voorkomen worden en kan vele bazen gemak bezorgen.